The United Kingdom of Great
Britain and Northern Ireland
Jest
to państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia, Szkocja i Irlandia Północna. Wielka Brytania to jedno z
głównych mocarstw obecnych czasów. Jej siły zbrojne stacjonują w 80 krajach
świata. Kraj ten jest również zaliczany do najbardziej wpływowych w Unii Europejskiej.
Powierzchnia: 244 100 km2
Długość
linii brzegowej: 12 429 km
Najwyższe
wzniesienie: Ben Nevis
(1344 m)
Najdłuższa
rzeka: Tamiza (The
Thames) (320 km)
Największe
jezioro: Loch Lomond
(71,1 km2)
Regiony: Anglia Południowa, Anglia Wschodnia,
Andlia Środkowa, Anglia Północna, Szkocja, Walia, Irlandia Północna
Środowisko
naturalne: Grupa wysp
Zjednoczonego Królestwa, oddzielona od lądu europejskiego Morzem Północnym i kanałem La Manche obejmuje oprócz
głównej wyspy z Anglią, Walią i Szkocją także północną Irlandię oraz wyspy
przybrzeżne.
Ludność: 59,5 mln
Stolica: Londyn
Ustrój: monarchia
Języki: angielski (urzędowy), walijski,
irlandzki, gaelicki (szkocki)
Waluta: 1 funt szterling oznaczany symbolem
Ł = 100 pensów
Strefa
czasowa: czas
zachodnioeuropejski
Głowa
państwa: królowa
Elżbieta II
Następca
tronu: książę
Karol (prince Charles)
Szef
rządu: Theresa May
Hymn państwowy: God Save the Queen (Boże chroń królową)
Większe miasta: Birmingham, Leeds, Glasgow,
Sheffield, Liverpool, Manchester
Religie: anglikanizm, katolicyzm, islam
Słynne
uniwersytety: Cambridge,
Oxford
Największy
port lotniczy: Heathrow
Najsłynniejsi
pisarze: William
Shakespeare, Agatha Christie, Charles Dickens, Jane Austen, J.R.R. Tolkien,
J.K.Rowling
Najsłynniejszy muzycy: The Beatles, The Rolling
Stones, David Bowie, Queen, Phil Collins, The Spice Girls
Najsłynniejsi naukowcy: Isaac Newton, James Watt,
Charles Darwin , Alexander Fleming
Najsłynniejsze
postacie: Mr Bean (Jaś
Fasola), James Bond 007, detektyw Sherlock Holmes
Ważne święta
i uroczystości:
Halloween (31.10)
Guy Fawkes’
Day (5.11) - dzień
5 listopada w Wielkiej Brytanii jest dniem publicznego dziękczynienia. Jest
znany pod nazwą "Dnia Guy'a Fawkes'a" (Guy Fawkes' Day) lub
"Nocy Guy'a Fawkes'a (Guy Fawkes' Night). Dzieci niosą przez miasto kukły
Guy'a, wykonane ze starych ubrań wypchanych słomą, papierami i liśćmi,
krzycząc: "Pensy dla Guy'a!". Następnie kukły są palone, czemu
towarzyszą pokazy sztucznych ogni (Bonfire Night), festyny i barbecue w
ogrodach i parkach. Dzień Guy'a Fawkes'a jest jednym z najbardziej niezwykłych
świąt w Europie - niewiele krajów świętuje rocznice nieudanego zamachu na
swojego króla i parlament i to jeszcze w tak wyszukany sposób...
Tego dnia
1605r. grupa wyznawców religii rzymsko - katolickiej próbowała wysadzić w
powietrze Parlament (Izbę Lordów) z rządem, królem Jakubem I - gorliwym
wyznawcą kościoła anglikańskiego, królową oraz ich synem. Nienawidzili oni
króla z całego serca, ponieważ od początku sprawowania władzy prześladował
purytan i katolików. Mieli nadzieję, że jeśli go zamordują, angielscy katolicy
będą mogli przejąć władzę w państwie angielskim. Spisek ten nazwano Spiskiem
Prochowym. Konspiratorzy wynajęli piwnicę pod budynkiem Izby Lordów, a Guy
Fawkes ukrył trzydzieści sześć beczek prochu kilka dni przed uroczystym
otwarciem obrad parlamentu. Miał on podpalić lont dokładnie 5 listopada. Jednak
nie wszystko poszło zgodnie z planem. Jeden ze spiskowców ostrzegł swego
krewnego, lorda Monteagle, aby 5 listopada nie szedł do parlamentu. Lord
Monteagle zaalarmował wtedy rząd i Guy Fawkes został znaleziony w piwnicy i
aresztowany. Został poddany torturom, podczas których zdradził tożsamość innych
uczestników spisku. Skazano go, a także innych konspiratorów, na śmierć przez
powieszenie. Jednak również to wydarzenie było dość nietypowe. 31 stycznia 1606
roku Guy Fawkes miał stanąć naprzeciw swego losu. Tego dnia miała odbyć się w
Londynie jego publiczna egzekucja (pozostałych konspiratorów, którzy przeżyli,
stracono dzień wcześniej). Jednak gdy Guy wchodził już na szafot,
niespodziewanie zeskoczył z drabiny i skręcił sobie kark. Zmarł natychmiast.
New Year’s Day – Nowy Rok
St Valentine’s Day – Dzień św. Walentego
Pancake
Day (wtorek
przed Środą Popielcową)
April Fools’ Day - Prima Aprilis (1.04)
Mother’s
Day – Dzień
Matki (26.03)
Notting Hill
Carnival (ostatnia
niedziela i poniedziałek sierpnia): To największy artystyczno-muzyczny festiwal
w Europie. Rozmachem dorównuje mu jedynie Karnawał w Rio De Janeiro. Odbywa się
w dzielnicy Londynu - Notting Hill. Obrazy z barwnej dzielnicy Londynu, pełnej
muzyki, tańca, jedzenia i ulicznych straganów oraz przebranych w kostiumy
postaci, ruchomych platform i maskarad można podziwiać w większości stacji
telewizyjnych na świecie. Zabawa ciągnie się na długości 5 km, gdzie jest
rozstawionych kilkadziesiąt scen muzycznych, a także najnowocześniejsze systemy
nagłaśniające. Na każdej scenie jest grana inna muzyka.
Ustrój
polityczny
Wielka Brytania jest monarchią
parlamentarną z rządem
odpowiedzialnym przed parlamentem – brak konstytucji. Stolicą państwa
jest Londyn. Obecnym monarchą brytyjskim jest królowa Elżbieta II, która zasiadła na tronie w 1952 i
została koronowana w 1953. Dzisiaj jej funkcje są głównie
ceremonialne, a rzeczywiste rządy spoczywają w rękach premiera.
Wielka
Brytania jest dziedziczną monarchią parlamentarną. To oznacza, że monarcha,
obecnie Królowa Elżbieta II, jest głową państwa. Królowa jest
także:
- głową
systemu prawnego Wielkiej Brytanii,
- głównodowodzącym
siłami zbrojnymi
- oraz
głową Kościoła Anglikańskiego.
- Uczestniczy
także w zwołaniach i rozwiązaniach Parlamentu.
- Jej
podpis (tzw. sankcja królewska) jest wymagany, aby projekt ustawy stał się prawem.
Jednakże, nigdy nie odmawia podpisu pod projektem, który został zaakceptowany
przez Parlament.
- Królowa
oficjalnie mianuje Premiera, kierujących ministerstwami, sędziów, dyplomatów i
biskupów Kościoła Anglikańskiego.
- Przyznaje
również wiele ważnych nagród i wyróżnień.
- W
stosunkach międzynarodowych Królowa ma możliwość wypowiadać wojnę, zawierać
pokój, zawierać traktaty i anektować lub cedować terytoria.
- Pośród
jej wielu królewskich obowiązków znajdują się regularne wizyty w obcych
krajach, w których reprezentuje Wielką Brytanię.
Organem
doradczym Królowej jest 300-osobowa Tajna Rada.
Parlament
Zjednoczonego Królestwa składa się z dwóch izb:
Izby Gmin – House of Commons -
(niższa, właściwy organ ustawodawczy
Izby Lordów
– House of Lords -
(wyższa), o niewielkich uprawnieniach sądowych i ustawodawczych;
Podział
administracyjny
W skład
Zjednoczonego Królestwa wchodzą:
Jednostka
|
Stolica
|
Patron
(dzień patrona)
|
Symbol
|
Św. Jerzy
(23 kwietnia)
|
róża
|
||
Św. Andrzej
(30 listopada)
|
oset
|
||
Św. Dawid
(1 marca)
|
żonkil lub por
|
||
Św. Patryk
(17 marca)
|
koniczyna
|
Symbole
Królewski
herb
Królewski herb Wielkiej Brytanii
noszony jest przez władców oraz posługuje się nim administracja i rząd,
umieszczając go m.in. na monetach i publicznych budynkach. W centrum znajdują
się emblematy królewskie, oznaczające różne części państwa: trzy lwy Anglii,
lew Szkocji, harfa Irlandii. Otacza je napis Honi soit mal y pense (fr. 'niech
się wstydzi ten kto widzi w tym coś złego'). Emblematy podtrzymuje lew
Anglii i jednorożec Szkocji. Poniżej motto: Dieu et
mon droit (fr. 'Bóg i moje prawo'). Dodawane do herbu rośliny symbolizują Wielką Brytanię: Anglię - róża,
Szkocję - oset, Irlandię Północną - koniczyna.
Flaga narodowa
Flaga narodowa Wielkiej Brytanii
(zwana Union Jack). Flaga brytyjska do pewnego stopnia
odzwierciedla historię kraju. Union Jack składa się z trzech
krzyży trzech świętych patronów:
- czerwony na białym tle to krzyż
św. Jerzego - patrona Anglii (czczonego 23 kwietnia)
- biały przekątny krzyż na
niebieskim tle to krzyż św. Andrzeja - patrona Szkocji (czczony
30 listopada)
- czerwony przekątny krzyż na białym
tle to krzyż św. Patryka - patrona Irlandii (czczonego 17
marca)
Flaga Walii nie została umieszczona na Union Jack ponieważ kiedy stworzono pierwszą
flagę Union Jack w 1606r., Walia była już zjednoczona z Anglia, dlatego właśnie
Walia jest reprezentowana przez angielska flagę.
Hymn państwowy
„God Save the Queen” (Boże chroń
Królową) to angielska
pieśń patriotyczna nieznanego autorstwa. Jest narodowym hymnem Wielkiej
Brytanii i jej
kolonii. W okresie kiedy monarchą
brytyjskim jest król pieśń ta jest wykonywana jako God Save the King (jak
było pierwotnie).
Berło
Imperium Brytyjskiego
Znajdujący się w nim diament jest
największy na świecie. Brylant ten nosi nazwę: "Pierwsza gwiazda Afryki"
i waży 530,2 karata. Berło można obejrzeć w Tower of London.
Korona
Zjednoczonego Królestwa
Diament znajdujący się w koronie
jest drugi co do wielkości na świecie. "Druga Gwiazda Afryki" waży
317,4 karata. Koronę również można obejrzeć w Tower of London.
Potrawy:
Anglicy
jadają trzy główne posiłki dziennie:
- śniadanie
(breakfast) - pomiędzy 7:00, a 9:00,
- lunch -
pomiędzy 12:00, a 13:30
- późny
obiad (dinner) - pomiędzy 18:00, a 20:00
W niedziele
główny posiłek jadany jest w południe, a nie wieczorem. Większość ludzi na
całym świecie uważa, że tradycyjne śniadanie w Anglii składa się z jajek,
bekonu, kiełbasek, opiekanego chleba, grzybów i fasolki wraz z filiżanką kawy.
Herbatka
Zwyczaj
picia popołudniowej herbaty (afternoon tea) sprowadziła do Anglii Anna, 17.
księżna Bedfordu, w roku 1840. Księżna robiła się głodna około godziny 4.
Wieczorny posiłek był podawany późno bo o 8 wieczorem. Przerwa pomiędzy lunchem
a obiadem była więc długa. Księżna prosiła wtedy aby przyniesiono do jej pokoju
herbatę i ciasto. Wkrótce stało się to jej zwyczajem i zaczęła zapraszać
przyjaciół na afternoon tea.
Ta przerwa
na herbatę stała się modnym, towarzyskim spotkaniem. W czasie lat 80. XVIII w.
kobiety z wyższych sfer ubierały się długie, eleganckie suknie, zakładały
rękawiczki i kapelusze na afternoon tea, która była zazwyczaj
serwowana w salonie między godziną 4 a 5 popołudniu.
Tradycyjna afternoon
tea składała się z wykwintnych kanapek, ciast i innych słodyczy.
Herbata pochodziła z Indii. Nalewana była ze srebrnych dzbanków do delikatnych,
chińskich filiżanek.
Jednak teraz
w przeciętnym, angielskim domu four o'clock tea to tylko
ciasteczka lub małe ciasto z kubkiem herbaty.
LONDON
Londyn położony
nad Tamizą, jest jednym z dwu największych miast Europy, jest także jednym z
większych miast świata zarówno w skali samego miasta jak i aglomeracji. Liczba
mieszkańców Londynu wynosi około 7,1 miliona na obszarze 1607 km2;
Co warto
zobaczyć w Londynie:
Palace
Buckingham położony
przy Saint James Park, pomiędzy parkami świętego Jakuba, Green Parkiem i
prywatnym Ogrodem królowej. Został on oficjalną, stałą rezydencja królewską w
roku 1837. Wybudowany został w 1703 roku dla Johna Shieffielda - księcia
Buckingham. W 1761 został zakupiony dla Jerzego III. Nazwa pałacu pochodzi od
dworu, jaki w roku 1703 wzniósł tu książę Buckingham.
Pierwszą
mieszkanką pałacu była królowa Wiktoria. Wnętrze pałacu, bogato zdobione,
niestety nie jest dostępne dla turystów, jednak dla tych najbardziej
spragnionych - turystów udostępnione są: Galeria Królowej i Stajnie Królewskie.
Queen's Gallery prezentuje zmieniane w każdym sezonie wystawy tematyczne z
bogatych zbiorów monarchów brytyjskich. Kolekcja dzieł sztuki królowej Elżbiety
należy do najbogatszych na świecie. Przy stajniach znajduje się Muzeum Powozów,
w którym możemy ujrzeć słynną Złotą Karetę Państwową.
Przed
pałacem turyści mogą obejrzeć słynną na całym świecie ceremonię zmiany warty.
Obecnie pałac ten jest zamieszkany przez królową Elżbietę II. Jej obecność
sygnalizuje wciągnięty na maszt sztandar.
The Houses
of Parlament – Parlament - The Palace of Westminster jest siedzibą parlamentu, który
składa się z dwóch izb: niższej - House of Comous (Izba Gmin)i wyzszej - Hous
of Lords ( Izba Lordów). Na zwiedzanie trzeba dość długo czekać w kolejce -
wejście przez St Stephen's Hall. The Houses of Parliament jest niezwykle
malowniczy i fotogeniczny o każdej porze dnia i roku, w konsekwencji czego
został utrwalany wiele razy przez znanych malarzy. Podczas obrad parlamentu, na
wieżach Wiktorii i Zegarowej w dzień powiewają flagi brytyjskie, a w nocy wieże
te są iluminowane.
Big
Ben jest to
nazwa ważącego 14 ton dzwonu umieszczonego na szczycie 106 metrowej wieży.
Uważany jest on za symbol Wielkiej Brytanii. Dzwon ten zawisa na jednej z dwóch
wież londyńskiego parlamentu. Budowę jej podjęto zaraz po tym jak część The
Houses of Parliament uległa spaleniu.
Zaprojektowany
został przez dwóch architektów. Pierwszym z nich był Charles Barry, natomiast
drugim - Augustin Pugin. Wykonany jest on w stylu neo-gotyckim z kamienia
ciosanego. Obecnie wielu ludzi twierdzi, iż Big Ben to nazwa słynnego na całym
świecie londyńskiego zegara. Nazwa Big Ben wywodzi się od imienia sir Benjamina
Halla, głównego komisarza robót w 1858 roku, gdy dzwon ten zawieszano. Odlany w
Whitechapel był już drugim olbrzymim dzwonem, ponieważ na pierwszym pojawiła
się rysa podczas próby uruchomienia (obecny dzwon również ma nieznaczne pęknięcie).
Zegar ten
jest największym zegarem w Wielkiej Brytanii. Wyposażony jest w cztery tarcze o
średnicy 7,5 m każda oraz we wskazówki o długości 4,25 m. Czyż to nie
imponujące rozmiary jak na rok 1858? Podaje on niemalże dokładny czas i co
godzinę wybija. Odgłos zegara możemy usłyszeć codziennie w radio BBC.
Tower of
London - czasem
nazywana Londyńska Tower czyli Pałac i Twierdza Jej Królewskiej Mości jest
budowlą obronną i pałacową monarchów Anglii, chociaż ostatni z władców Anglii,
który z niej korzystał to Jakub I (1566-1625).
W swej zadziwiającej historii budynek ten był fortecą, więzieniem, pałacem, a nawet służył jako Zoo. W słynnej budowli pilnowanej przez charakterystycznych strażników nazywanych Beefeaterami (zjadaczami wołowiny), możemy zobaczyć: Bramę zdrajców, bezcenne klejnoty koronne, koronę imperialną, berło z krzyżem i jabłko, pierścień królewski, zbroje.
Legenda głosi, że, kiedy z Tower znikną kruki upadnie brytyjskie królestwo.
Jak wiadomo Tower of London było więzieniem. Podobno nie było stamtąd ucieczki, ponieważ wejście było zaraz nad wodą - podpływano łódkami i tam prowadzono więźniów do celi.
W swej zadziwiającej historii budynek ten był fortecą, więzieniem, pałacem, a nawet służył jako Zoo. W słynnej budowli pilnowanej przez charakterystycznych strażników nazywanych Beefeaterami (zjadaczami wołowiny), możemy zobaczyć: Bramę zdrajców, bezcenne klejnoty koronne, koronę imperialną, berło z krzyżem i jabłko, pierścień królewski, zbroje.
Legenda głosi, że, kiedy z Tower znikną kruki upadnie brytyjskie królestwo.
Jak wiadomo Tower of London było więzieniem. Podobno nie było stamtąd ucieczki, ponieważ wejście było zaraz nad wodą - podpływano łódkami i tam prowadzono więźniów do celi.
Most zwodzony Tower Bridge (1894 r.)
- przeprowadzony przez rzekę Tamizę, w pobliżu Tower of London, od której
bierze swą nazwę. Jeden z najbardziej znanych obiektów w Londynie, zbudowany w
stylu wiktoriańskim. Most został ukończony w 1894. Jest mostem zwodzonym,
umożliwiającym przepływanie statków oceanicznych od 60 m wysokości powyżej
poziomu wody. Przez pierwsze lata był otwierany nawet 6000 razy rocznie teraz
jedynie 400 razy na rok. Tower Bridge przecina Tamizę na wschodnim końcu
Londynu. Od początku swojego istnienia uznawany był za arcydzieło ówczesnej
inżynierii. Potężny, ważący ponad 1000 ton, napędzany parą mechanizm mostu,
regulował otwarcie jego środkowej części. Umożliwiał swobodne przepływanie
wielkich statków. Stary mechanizm mostu obecnie nie jest już używany.
Zastąpiono go nowoczesnym elektrycznym urządzeniem. Nocą most jest przepięknie
oświetlony.
Wielka
konstrukcja przypominająca koło rowerowe (200 razy większa od zwykłego koła rowerowego)
daje możliwość oglądania panoramy Londynu o promieniu 48 km. Na olbrzymim kole
British Airways London Eye umieszczone są 32 kapsuły, z których każda może
pomieścić 25 osób. Jednocześnie nad ziemią może znajdować się 800 osób!
Prędkość z jaką poruszają się turyści wynosi 0,8 km/h, a pełny czas trwania
podróży wynosi około 30 minut.
Madami
Tussauds - Muzeum Figur Woskowych - położone jest w pobliżu
stacji metra Baker Street. Jest to jedna z najpopularniejszych atrakcji
turystycznych oferowanych przez Londyn. Madame Tussaud przybyła po raz pierwszy
do stolicy Wielkiej Brytanii w 1802 roku, przywożąc ze sobą wyrzeźbione głowy
straconych francuskich arystokratów. Od tego czasu jej woskowe modele
przyciągają tłumy turystów z całego świata.
Wystawa tych
przepięknych figur woskowych podzielona jest na kilka części, gdzie zwiedzający
mogą podziwiać znanych, jak i tych cieszących się złą sławą postaci zarówno w
przeszłości jak i również w teraźniejszości. Wśród kilkuset figur można także
zobaczyć dwóch Polaków: Jana Pawła II oraz Lecha Wałęsę.
Trafalgar
Square – Plac Trafalgar - jest uznawany za serce centralnego Londynu. Plac ten powstał w XIX
wieku na miejscu dawnych stajni królewskich. Na Trafalgar Square znajduje się
piękna kolumna Nelsona, fontanna oraz dwa pomniki. Pierwszy z nich jest Jakuba
II, a drugi Jerzego IV. Jednak ze wszystkich budowli najbardziej widoczna jest
wyżej wymieniona 56. metrowa kolumna Nelsona. U podstawy tejże kolumny znajdują
się cztery lwy oraz cztery płaskorzeźby odlane ze zdobytych dział francuskich.
Płaskorzeźby przedstawiają zwycięstwa admirała Nelsona pod Trafalgarem,
Kopenhagą, Aboukirem i St Vincent.
10 Downing
Street - Przy
Downing Street 10 znajduje się rezydencja premiera Wielkiej Brytanii. Obecnie
rezyduje tu Gordon Brown. Pod numerem 11 mieszka kanclerz skarbu, a pod 12.
minister pełniący funkcję rzecznika dyscyplinarnego rządzącej frakcji w
parlamencie. Na tej ulicy znajduje się również Ministerstwo Spraw
Zagranicznych, Ministerstwo Gospodarki Mieszkaniowej i Samorządów Lokalnych
oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.
Renesansowa katedra
św. Pawła (St Paul’s Cathedral) to jeden z najbardziej znanych
kościołów anglikańskich w Wielkiej Brytanii i budowli Londynu. Znajduje się w
samym sercu londyńskiej dzielnicy City of London i formalnie pełni funkcję
głównej świątynni tej dzielnicy.
Budowlę wieńczy kopuła o średnicy 50 metrów, która jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów architektury Londynu. Katedra świętego Pawła była budowana jako symbol odrodzenia Londynu i cechuje ją rozmach i monumentalność. Wewnątrz katedry znajduje się kilka galerii. Największą popularnością cieszy się Stone Gallery, z której rozpościera się rozległy widok na zakole Tamizy. Druga galeria, Whispering Galery (Komnata Szeptu), jest znana ze świetnej akustyki, umożliwiającej porozumiewanie się szeptem z odległości 30 m.
Budowlę wieńczy kopuła o średnicy 50 metrów, która jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów architektury Londynu. Katedra świętego Pawła była budowana jako symbol odrodzenia Londynu i cechuje ją rozmach i monumentalność. Wewnątrz katedry znajduje się kilka galerii. Największą popularnością cieszy się Stone Gallery, z której rozpościera się rozległy widok na zakole Tamizy. Druga galeria, Whispering Galery (Komnata Szeptu), jest znana ze świetnej akustyki, umożliwiającej porozumiewanie się szeptem z odległości 30 m.
Opactwo
Westminsterskie (Westminster Abbey) - dwuwieżowa katedra późnogotycka w formie trójnawowej
bazyliki z transeptem.
Galeria
Narodowa (National Galery) - mieści się przy placu Trafalgar. Została założona na początku XIX
wieku. W 1824 król Jerzy IV przekonał niechętny rząd do zakupu 38 cennych
obrazów, w tym dzieł Rafaela i Rembrandta, co dało początek kolekcji narodowej.
Od tego czasu zbiór stale się powiększa.
Muzeum
Historii Naturalnej (Museum of Natural History) - W Muzeum Historii Naturalnej
zobaczyć można stałą wystawę dinozaurów oraz kolekcję największych,
najrzadszych i najbardziej niezwykłych zwierząt z całego świata. Znajdują się
tam atrakcje, których nie możesz przegapić, jak na przykład naturalnej
wielkości model płetwala błękitnego, pająk sprzed 40 milionów lat, symulator
trzęsienia ziemi czy jajo strusia mamutaka. W Muzeum Historii Naturalnej
znajdują się setki interesujących eksponatów tworzących interaktywne wystawy.
Do najciekawszych z nich należą: "Dinosaurs" ("Dinozaury")
- olbrzymia ekspozycja poświęcona prehistorycznym gadom;
"Creepie-Crawlies" ("Przerażające pełzacze") - wystawa,
która sprawi, że ciarki przejdą Ci po plecach; "Human Bilogy"
("Ludzkie ciało") - fascynująca wystawa poświęcona nam samym;
"Ecology" ("Ekologia") oraz
"Mammals"("Ssaki"), gdzie zobaczyć można niesamowity model
płetwala błękitnego. Nie możesz przegapić wystawy "The Power Within"
("Moc wewnętrzna"), która pozwala poczuć trzęsienie ziemi na własnej
skórze, zaś jeśli jesteś z dziećmi to koniecznie musisz odwiedzić
"Investigate" ("Zbadaj") - nowe interaktywne centrum
naukowe. Jeśli chcesz zapoznać się z nieformalną i zakulisową stroną nauki to powinieneś
wstąpić do pierwszej części nowo otwartego Centrum Darwina.
![http://spraszkow.prv.pl/13-ENGLISH/natural-histpory-1.gif](file:///C:/DOCUME~1/Nowy/USTAWI~1/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image062.gif)
Science
Museum – Muzeum Nauki - W
muzeum nauki znajdziemy ponad 300 000 eksponatów - od najmniejszych układów
elektronicznych do naturalnej wielkości samolotów. Aby dokładnie zwiedzić
wszystkie 7 pięter muzeum potrzebny jest cały dzień. Jak w większości
londyńskich muzeów, tak i w tym wstęp jest bezpłatny.
Inne ciekawe
miejsca:
Stonehenge- Jedna z największych budowli
megalitycznych wzniesiona ok. 1800-1400 p.n.e., ok. 13 km na północ od
Salisbury, w południowej Anglii. Centrum megalitu stanowi kamienny ołtarz
ustawiony wewnątrz podkowiastej konstrukcji 5 trylitów, złożonej z bloków o
długości 9 m i wadze ok. 50 t oraz 19 mniejszych głazów. Otacza ją krąg 50
kamieni, obwiedziony zewnętrznym kręgiem skonstruowanym z 30 potężnych głazów o
wysokości ok. 4 m, nakrytych poprzecznymi blokami. Całość otacza rów i wał
ziemny o średnicy ok. 115 m, z którym łączy się aleja usytuowana na osi wschodu
słońca w okresie letniego zrównania dnia z nocą. Można przypuszczać, że
Stonehenge został wzniesiony jako miejsce kultu Nieba (Słońca i Księżyca).
Windsor
Castle - Zamek
królewski w Windsorze, złożony z licznych zabudowań otoczonych murami z wieżami
i bramami. Rezydencja królów angielskich. Windsor mieści cenne zbiory
malarstwa, rysunku i wyrobów rzemiosła artystycznego. W 1992r. zamek niemal
doszczętnie spłonął, odbudowany i udostępniony ponownie publiczności 1997.
CIEKAWOSTKI
Henryk
VIII: król Anglii
od 1509r. do końca życia, słynny z powodu swoich sześciu żon oraz jako monarcha
o najbardziej, spośród angielskich władców, nieskrępowanej władzy. Podczas jego
panowania nastąpił rozłam z Kościołem rzymskokatolickim oraz późniejsze
ustanowienie niezależnego Kościoła anglikańskiego.
Anglicy są
inni... Oczywiście
żadna rzecz nie może być podobna do tych przyjętych w Europie za standard. W
gniazdkach płynie prąd o napięciu 240 V. Oczywiście można używać przedmioty
elektryczne przywiezione z Polski. Jednak nasza wtyczka nie będzie pasować do
gniazdek w Anglii, należy zaopatrzyć się w specjalny adaptor, dostępny np. w
sklepach wolnocłowych na promie czy lotnisku, który umożliwi podłączenie
przedmiotów przywiezionych z naszego kraju. Ta sama sytuacja odnosi się do
rzeczy zakupionych w Wielkiej Brytanii, a które będą używane w Polsce.
Dlaczego
Anglicy jeżdżą pod prąd? Ponieważ na terenie Wielkiej Brytanii obowiązuje lewostronny
ruch uliczny. Ważne są również zasady ruchu obowiązującego pieszych.
Przejścia dla pieszych są inaczej sygnalizowane jak w Polsce. Nie ma czerwonego
i zielonego światła. Jeśli zbliżacie się do przejścia dla pieszych i widzicie
migające żółte światło jest to znak, że masz pierwszeństwo i nadjeżdżający
samochód musi się zatrzymać przed przejściem.
Czas... W momencie przekraczania granicy
zmuszeni jesteśmy do przesunięcia naszych zegarków o jedną godzinę do
tyłu.
Inch - Stopa
- Mila czyli Jednostki
miar, które są chyba jednym z największych problemów
Walia
- W Walii
nazwy miejscowości podawane są w dwóch językach : angielskim i walijskim.
Dzieci w szkołach uczą się, obok języka angielskiego, również języka
walijskiego. Dane z 1993r. informują, że około 22% ludności Walii potrafii
porozumiewać się po walijsku. Słowa walijskie należą do bardzo
długich i charakteryzują się licznymi zbitkami spółgłoskowymi i
samogłoskowymi.
Oto najdłuższa
na świecie nazwa stacji kolejowej, znajdującej się w Walii:
LLANFAIRPWLLGWYNGYLLGOGERYCHWYRNDROBWYLLLLANTISILIOGOGOGOCH, Anglesey
LLANFAIRPWLLGWYNGYLLGOGERYCHWYRNDROBWYLLLLANTISILIOGOGOGOCH, Anglesey
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Twój komentarz będzie widoczny po zatwierdzeniu.